Nostalgie

[SnorHans]

Bekijk bijlage 29769

Dit soort landkaarten kan ik mij nog herinneren van mijn tijd op de lagere (basis) school.
Ze waren er voor iedere provincie.

Oh ja, deze hebben wij ook nog gebruikt, en ook dat soort topografische kaarten waarop je de hoogteverschillen kunt zien.

 

[Texman]

Oh ja, deze hebben wij ook nog gebruikt, en ook dat soort topografische kaarten waarop je de hoogteverschillen kunt zien.Bekijk bijlage 29778

Dat is inderdaad een hele mooie kaart, die hadden wij vroeger niet.

 

[Ivan]

Oh ja, deze hebben wij ook nog gebruikt, en ook dat soort topografische kaarten waarop je de hoogteverschillen kunt zien.Bekijk bijlage 29778

Ik ben van 1983 en weet het niet helemaal zeker, maar ik herinner me vaag dat ze in mijn jeugd zulk soort kaarten ook hadden op school. Ik vind zoiets wel interessant, zo'n 3D-kaart, waarop je als het ware maquettes van de gebergtes ziet. Ik zou zoiets wel van heel Europa willen hebben om thuis te bekijken.

 

[SnorHans]

Dat is inderdaad een hele mooie kaart, die hadden wij vroeger niet.

Onze was ook al wat ouder, omdat er nog Oost- en West-Duitsland op afgebeeld stonden (en dat was in 1998).

Ik ben van 1983 en weet het niet helemaal zeker, maar ik herinner me vaag dat ze in mijn jeugd zulk soort kaarten ook hadden op school. Ik vind zoiets wel interessant, zo'n 3D-kaart, waarop je als het ware maquettes van de gebergtes ziet. Ik zou zoiets wel van heel Europa willen hebben om thuis te bekijken.

Ja, ik heb altijd al zo’n kaart willen bezitten

 

[Texman]

Bij mij al in de jaren 60. Ze gingen wel snel stuk maar je kon ze repareren en ze waren niet heel duur dus veel plezier voor weinig .

 

[demetuzdemir]

Radio Veronica 192 (piraten zender)hill climb racing unlock all vehicles
Jingels zoals "herinnnert u zich deze nog" en koffietijd met Tineke.
En wat te denken van "de goudenglans straal van onze antennes "
Alles ondersteund met veel galmende klanken. face shape finder camera
Bekijk bijlage 7317

“Prachtige nostalgie! Radio Veronica 192 met die klassieke jingles zoals ‘herinnert u zich deze nog’ en koffietijd met Tineke brengt echt herinneringen terug. De ‘goudenglans straal van onze antennes’ en die galmende klanken maken het helemaal af.

 

[Texman]

Door het drukke verkeer zien we nog maar heel zelden een fanfarekorps door de straat gaan. Vaak liep de plaatselijke gymnastiek vereniging ook mee.
Als ze bij ons door de straat kwamen liep ik altijd een heel eind mee, prachtig .

 

[Ivan]

Het is echt een oeroud, afgezaagd stuk, de eerste keer dat ik het las, was al in 2004. Maar de laatste tijd kom ik het weer af en toe tegen op Facebook.

Ben jij geboren vóór 1970, lees dit.
Indien niet, don’t bother, je zal er toch niets van begrijpen.
Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij als geborenen voor de 60-er jaren, nog leven?
Ø Volgens de theorieën anno 2004 zouden we toch al lang dood moeten zijn ?
Ø Wij zaten in auto’s zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.
Ø Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.
Ø Boven aan een trap was géén hekje; wie te ver ging tuimelde naar beneden.
Ø Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er écht iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.
Ø Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.
Ø Poorten en deuren gingen gewoon dicht, en als je er met je vingers tussen zat waren ze weg.
Ø Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en probeerde je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.
Ø Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.
Ø Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.
Ø Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken was een brood nog nét zo vers als in de winkel.
Ø Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toén was, zie ik ze nu écht niet meer.
Ø Een kauwgom legde je ‘s avonds op het nachtkastje en stak je ‘s morgens weer in je mond. (*)
Ø Op school hadden ze maar één maat bank en met zo een heerlijk gevaarlijke klep er aan.
Ø Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was óf te groot óf te klein.
Ø Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.
Ø We gingen ‘s morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging.
Ø Niemand wist waar we waren in de tussentijd en we hadden geen GSM mee!
Ø Het bos of een park was een plek om te spelen en géén vieze mannetjes verzamelplek.
Ø Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.
Ø Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.
Ø We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.
Ø Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, surround sound, eigen televisie’s, computer of internet. Wij hadden vrienden!
Ø De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.
Ø We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en er werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ‘ongelukken’ en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.
Ø Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, en er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan een lieveheersbeestje die op je jas kroop.
Ø Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we maakten katapulten met een houten mik en kapotte fiets- of autoband, bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.
Ø We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.
Ø Op school zaten ook domme kinderen, zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen.
Ø Zij deden soms een klas nóg een jaar over en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden.
Ø De meester had altijd gelijk.
Ø We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen!
Ø Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.
Ø Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter! Als je moeder aan de huisdeur nog naar je zwaaide was je al een watje!
Ø Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie.
Ø Ze kwamen wél om je te halen, maar niet om je er uit te lullen.
Ø Onze daden hadden concequenties, dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.
Ø Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.
Ø We hebben moeten leren er mee om te gaan.
Ø Onze generatie heeft véél mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico’s durven nemen en voor de gevolgen in staan.
Hoor jij ook daar bij ?
GEFELICITEERD !
WIJ WAREN HELDEN !!!!!!

Na 22 jaar zou er wel eens een vernieuwde versie van deze anekdote mogen geschreven worden, vind ik. Als ik in 2004 even oud was geweest als nu, behoorde ik zeker óók tot deze groep. Toch herken ik nog redelijk wat punten min of meer uit mijn eigen jeugd. De wereld waarin de hedendaagse veertigers kind en tiener waren, is óók al niet meer dezelfde als de wereld in 2026.

 

[Texman]

Wat een beest van een motorfiets was dit.

 

[Ivan]

Ik lees het nú, zeven jaar later pas, toevallig doordat ik naar iets zocht, maar:

Dat is natuurlijk niet leuk. Mij is dat ook overkomen op 3 jarige leeftijd kreeg ik een pot hete thee over mijn arm.
Ik had 3e graads brandwonden aan mijn arm. We zijn nu ruim 65 jaar later maar ik weer het nog als de dag van gisteren. Het was zo ernstig dat er even is overwogen mijn arm te amputeren. Gelukkig is dat niet gebeurd maar het hele genezingsproces heeft wel een jaar geduurd. De littekens zijn nog altijd te zien op mijn arm.
Gelukkig zat er ook een leuke kan aan want ik kreeg heel veel aandacht. Een klein mannetje met zijn arm dik in het verband komt nergens onopgemerkt binnen .

Heb jij even geluk gehad! Ik kan zelf ook wel een boek vullen met alle grote en kleinere ongevallen die ik in mijn kindertijd gehad heb. Op mijn vijfde twee vingers vermorzeld tussen de scharnieren van een deur, ze hebben ze gelukkig kunnen herstellen. Op mijn elfde een zware hoofdwonde opgelopen door te vallen met de fiets (in 1994 was een helm dragen tijdens het fietsen nog niet zo ingeburgerd), verder nog heel wat valpartijen met vaak behoorlijk erge (schaaf)wonden tot gevolg, op mijn 7de of 8ste eens een zware steen laten vallen op mijn teen - de nagel viel ervan uit -, op mijn dertiende heeft mijn hond mijn neus eens stevig onder tanden genomen omdat ik hem te veel plaagde, het scheelde weinig of ik had geen neus meer, de hond heeft een jaar later ook mijn hand nog eens aangepakt,... Maar, mijn eerste échte, gediagnostiseerde botbreuk heb ik pas op mijn dertigste opgelopen, toen ik in Gent 's avonds in benevelde toestand mijn voet omsloeg en brak, heb toen veertig dagen in het gips gezeten, en het duurde daarna nog wel twee maanden tot ik opnieuw écht normaal kon stappen.

 

[Texman]

Ik lees het nú, zeven jaar later pas, toevallig doordat ik naar iets zocht, maar:





Heb jij even geluk gehad! Ik kan zelf ook wel een boek vullen met alle grote en kleinere ongevallen die ik in mijn kindertijd gehad heb. Op mijn vijfde twee vingers vermorzeld tussen de scharnieren van een deur, ze hebben ze gelukkig kunnen herstellen. Op mijn elfde een zware hoofdwonde opgelopen door te vallen met de fiets (in 1994 was een helm dragen tijdens het fietsen nog niet zo ingeburgerd), verder nog heel wat valpartijen met vaak behoorlijk erge (schaaf)wonden tot gevolg, op mijn 7de of 8ste eens een zware steen laten vallen op mijn teen - de nagel viel ervan uit -, op mijn dertiende heeft mijn hond mijn neus eens stevig onder tanden genomen omdat ik hem te veel plaagde, het scheelde weinig of ik had geen neus meer, de hond heeft een jaar later ook mijn hand nog eens aangepakt,... Maar, mijn eerste échte, gediagnostiseerde botbreuk heb ik pas op mijn dertigste opgelopen, toen ik in Gent 's avonds in benevelde toestand mijn voet omsloeg en brak, heb toen veertig dagen in het gips gezeten, en het duurde daarna nog wel twee maanden tot ik opnieuw écht normaal kon stappen.

Ja, een mens kan heel wat meemaken in zijn leven.
Ik ben al 15 jaar nierpatient en je wil niet weten wat dat de afgelopen jaren allemaal heeft veroorzaakt.
Gelukkig gaat het nu goed.

 

[Ivan]

Mijn grootvader langs moeders kant maakte ze graag, uren aan een stuk. Ik ben er nu al vele jaren mee bezig, eerst van drie en vier sterren, maar ik waag me nu ook eens aan vijf sterren, het niveau dat mijn grootvader het liefst deed. Het gaat moeilijk, maar begint nu toch stilaan een beetje te lukken.

 

[Texman]

Mijn grootvader langs moeders kant maakte ze graag, uren aan een stuk. Ik ben er nu al vele jaren mee bezig, eerst van drie en vier sterren, maar ik waag me nu ook eens aan vijf sterren, het niveau dat mijn grootvader het liefst deed. Het gaat moeilijk, maar begint nu toch stilaan een beetje te lukken.

Bekijk bijlage 30022

Zelf hou ik erg van Zweedse puzzels, dat puzzelt zo makkelijk weg.

 

[dijkie]

Wat een beest van een motorfiets was dit.

Bekijk bijlage 30018

Die kocht ik nieuw in 1976 ,voor 5999 gulden.
Inderdaad een geweldige motor Willem.
Was toentertijd een opzienbarende motorfiets zo'n 3 cilinder 2tact watergekoeld.
Had ik hem nog maar ,is veel geld waard nu.

 

[Texman]

Die kocht ik nieuw in 1976 ,voor 5999 gulden.
Inderdaad een geweldige motor Willem.
Was toentertijd een opzienbarende motorfiets zo'n 3 cilinder 2tact watergekoeld.
Had ik hem nog maar ,is veel geld waard nu.

Het was een beest van een motorfiets.
Een vriend van mij had er ook een en reed er veel te hard mee wat resulteerde in reeks forse bekeuringen.